Yargıtay, nafaka ile ilgili ezberleri bozan bir karar alarak hukuki bir tartışmaya son noktayı koydu. Elazığ 3. Aile Mahkemesi’nde görülen bir boşanma davasında, davacı kadın yalnızca boşanma talebinde bulunmakla kalmayıp, aynı zamanda tedbir ve yoksulluk nafakası talebinde de bulundu. Mahkeme, tarafların boşanmasına karar verirken, kadının lehine nafaka ödenmesine hükmetti. Ancak, davalı erkeğin vasisi tarafından yapılan itiraz, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından reddedildi ve dosya Yargıtay’a taşındı.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, dosyayı inceledikten sonra yerel mahkemenin kararını bozma yoluna gitti. Yüksek Mahkeme, davalı erkeğin akıl hastası ve engelli olduğunu, çalışamayacak durumda bulunduğunu ve gelirinin olmadığını tespit etti. Kararda, Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 175. maddesine atıfta bulunularak, yoksulluk nafakasının ancak karşı tarafın “mali gücü oranında” talep edilebileceği belirtildi. Bu şartlar altında, davacı kadına yoksulluk nafakası verilmesinin hukuken mümkün olmadığı ifade edildi.
NAFAKA HANGİ ŞARTLARDA TALEP EDİLEBİLİR?
Türk Medeni Kanunu’na göre nafaka türleri ve bu türlerin uygulama esasları şu unsurlara dayanır:
– **Yoksulluk Nafakası:** Boşanma nedeniyle yoksulluk durumu ile karşılaşacak ve diğer eşten daha az kusurlu olan taraf tarafından talep edilebilir. Ancak, nafaka ödeyecek kişinin mali durumu bu talep için belirleyici unsurdur.
– **İştirak Nafakası:** Çocukların bakımı ve eğitimi için ödenir. Eşlerin kusurlarına bakılmaksızın, velayeti almayan taraf çocukların masraflarına mali gücü oranında katkıda bulunmak zorundadır.
– **Tedbir Nafakası:** Boşanma davası süresince geçici olarak verilen nafaka türüdür.
NAFAKA NE ZAMAN SON BULUR?
Nafaka miktarı belirlenirken tarafların sosyal ve ekonomik durumu ile sağlık koşulları göz önünde bulundurulur. Nafaka yükümlülüğü aşağıdaki durumlarda sona erebilir:
– Nafaka alan tarafın yeniden evlenmesi,
– Taraflardan birinin vefatı,
– Nafaka alan kişinin evlenmeden birlikte yaşaması,
– Yoksulluk durumunun ortadan kalkması.
Bu emsal karar, nafaka taleplerinin yalnızca maddi durum göz önünde bulundurularak değerlendirileceği ve ilgili hukukun dikkatlice uygulanması gerektiğini bir kez daha göstermektedir.
